Delen

Op de hoogte blijven van onze laatste nieuwsitems en ontwikkelingen? Volg onze LinkedIn pagina

Volg VDP op LinkedIn
24 maart 2022

Op de drempel - Wim Blok

Ons bestuurslid Wim Blok – directeur Publieksdiensten, Handhaving en Veiligheid in de gemeente Leiden - staat op de drempel om met pensioen te gaan. Op 21 maart droeg hij het stokje in Leiden over aan zijn opvolger, Thera Olthof. In het najaar is zijn pensioendatum. Door nu alvast een stap opzij te doen kan zijn opvolger een vliegende start maken en direct meekijken met de collegevorming en de onderhandelingen over de kadernota. Hij legt nu ook zijn taken als bestuurslid van de VDP neer. Een goed moment om ‘het verhaal’ van Wim Blok op te tekenen.

Cirkel is rond

Wim is sinds 2015 directeur Publiekszaken, Handhaving en Veiligheid in de gemeente Leiden. Door zijn loopbaan kun je een duidelijke rode draad zien: publieke dienstverlening, veiligheid en de opvang van vluchtelingen. Wim is net als veel van zijn collega’s binnen de VDP intensief betrokken geweest bij het managen van de effecten van de Coronacrisis op de gemeente. Net nu die Coronacrisis ten einde lijkt volgde de oorlog in Oekraïne. Die heeft een enorme impact op de wereld en dus ook de gemeente. De laatste weken als directeur waren bijzonder; de voorbereidingen voor de verkiezingen, een aantal zaken afbouwen en overdragen en de opvang van vluchtelingen die op stel en sprong van de grond moet komen. Dit is een van de opgaven waar Wim ná 21 maart aan zal blijven werken. Op een bepaalde manier is voor Wim daarmee de cirkel van zijn loopbaan ook weer rond.


Wim Blok met familie bij steunbetuiging aan Oekraïne op de Dam  

Aan de slag als Poolse tolk

De situatie in Oekraïne raakt hem zichtbaar. “Je kijkt machteloos naar het nieuws. Goede opvang bieden is iets wat we wél kunnen doen. Je gunt ze een eigen plek om tot rust te komen. Iets beters dan het bed in de sporthal dat we noodgedwongen eerst konden bieden. Ik hoop dat we het voor al die mensen geregeld krijgen.” De situatie van vluchtelingen kenmerkte ook de start van de loopbaan van Wim. Als net afgestudeerde Cultureel Antropoloog gaat hij aan de slag als Poolse tolk. Door zijn Poolse vrouw sprak hij de taal goed en kon hij voor groepen Poolse Roma en Sinti die in Amsterdam neerstreken als Poolse tolk en bijstands-maatschappelijk werker fungeren bij het team politieke vluchtelingen van de sociale dienst Amsterdam. “In die tijd was het moeilijk om een baan te vinden en was ik blij dat ik hen kon helpen.” Daarna ging hij aan de slag bij het ministerie van WVC om zaken te regelen voor de opvang van groepen uitgenodigde vluchtelingen. Met de komst van een groot aantal Tamils verschoof het zwaartepunt van uitgenodigde vluchtelingen naar de opvang van spontaan naar Nederland komende asielzoekers”. Op een gegeven moment werd ik gevraagd om bij het COA te gaan werken, waar ik later ook regiodirecteur werd.”


Als ik terugkijk dan ben ik blij met hoe het allemaal gegaan is. Niet strak gepland. Soms solliciteren en soms moet je gewoon ja zeggen op een mogelijkheid. Het voor jou passende komt dan uiteindelijk vanzelf op je pad.


‘Gewoon ja zeggen’

Als Wim vertelt, dan is hij open over de bijzondere stappen die hij heeft gezet in zijn loopbaan. “Als ik terugkijk dan ben ik blij met hoe het allemaal gegaan is. Niet strak gepland. Soms solliciteren en soms moet je gewoon ja zeggen op een mogelijkheid. Het voor jou passende komt dan uiteindelijk vanzelf op je pad.” Het heeft hem een interessante carrière opgeleverd. Toen hij vier jaar regiodirecteur was bij het COA zag hij hoe de stroom vluchtelingen begon te dalen. De organisatie moest in snel tempo mee krimpen. Het was voor Wim de tijd om verder te gaan. “Ik solliciteerde naar de functie van directeur Publieksdiensten in Dordrecht.” Daarna stapte hij over naar Zaanstad waar hij Veiligheid en Dienstverlening onder zijn hoede kreeg. “Bij dienstverlening hoorde in die tijd ook de Sociale Dienst.” Werk & Inkomen werd later onderdeel van de integrale aanpak van het sociale domein. Wim werd gevraagd om een paar dagen per week commandant van de brandweer te zijn. Dat heeft nog een jaar of vier geduurd totdat er een regionaal commandant kwam voor de veiligheidsregio. Een mooie organisatie waar Wim veel van heeft geleerd. Later is Wim in Zaanstad ook nog een tijd verantwoordelijk geweest voor stedelijk beheer. Met deze achtergrond is het logisch dat hij in Leiden naast dienstverlening ook verantwoordelijk werd voor veiligheid en handhaving. Dat brede werkveld heeft hij lange tijd onder zijn hoede gehad.

Trots op zijn BOA’s 

“De dynamiek rond handhaving is in Corona-tijd groot geweest.” De afgelopen jaren heeft dit onderdeel in Leiden een professionaliseringsslag doorgemaakt en is enorm gegroeid. “Ik ben trots op onze BOA’s. Uit de veiligheidsmonitor kregen zij, samen met de handhavers van gemeente Delft, een heel positief oordeel, waaruit ook een groot draagvlak blijkt bij de bevolking voor hun werk.” Wim geeft direct veel credits aan de leidinggevende van dit handhavingsteam. “Zij is Meester in de Rechten en heeft voor deze rol ook zelf het BOA-diploma gehaald. Om de week loopt ze een dag mee op straat, waardoor zij precies weet wat er speelt. In de Raad, waar ze dan in haar uniform gaat staan, kan ze ook heel goed uitleggen hoe het werkt met Handhaving.”


Onze leden staan altijd vooraan als het gaat om het bezweren van een crisis zoals corona en deze vluchtelingenstroom, maar zijn ook bevlogen als het gaat om de uitvoerbaarheid van beleid, digitalisering en het in het oog houden van de menselijke maat.


VDP-lidmaatschap

Naast zijn taken in Leiden is Wim jarenlang lid geweest van de VDP. Het VDP-lidmaatschap is voor hem nog altijd van grote betekenis. “Het is een fijn circuit van mensen; aan de ene kant zijn ze visionair en bevlogen en aan de andere kant ook heel praktisch. Onze leden staan altijd vooraan als het gaat om het bezweren van een crisis zoals Corona en deze vluchtelingenstroom, maar zijn ook bevlogen als het gaat om de uitvoerbaarheid van beleid, digitalisering en het in het oog houden van de menselijke maat.” Bij de VDP gaat het altijd over innovatie. Wim: “Innovatie heeft twee kanten; de ICT- en de mens-kant. Op het gebied van de informatievoorziening had ik veel meer snelheid verwacht. Ik had verwacht dat onze informatievoorziening op een betere basis gestoeld zou zijn. Maar transities zoals Common Ground en het voor elkaar krijgen van digitale identiteit zijn taai gebleken. Daar is een lange adem voor nodig.”

Helpen van mensen

Bij dienstverlening gaat het in de kern om het helpen van mensen legt Wim uit. “Wat wil je voelen als je aan de balie staat? Wat wil je horen als je als vluchteling binnenkomt? Ik denk dat iedereen die er plezier in heeft om anderen te helpen geschikt is voor het vak van Dienstverlening. Ik kan me in ieder geval heel tevreden voelen als ik iemand een goed advies of een duwtje in de goede richting kan geven of een stapje vooruit kan helpen. Uiteindelijk is het iets heel basaals; je helpt iemand verder en daar voel je je prettig bij.”
Zet hij nu een punt achter zijn loopbaan? ‘Nee’, daar is hij duidelijk over: hij zet geen punt, maar een dubbele punt. “Met alles wat ik in al die jaren heb geleerd wil ik voorlopig nog van betekenis zijn voor anderen, maar dan als zelfstandig adviseur.” We gaan Wim vast en zeker nog zien in de komende jaren. Bij de eerstkomende échte, fysieke bijeenkomst zullen we wat uitgebreider stilstaan bij het afscheid van Wim als bestuurslid. En niet te vergeten, we kunnen in Madrid met een cerveza in de hand proosten op het goede leven en de nieuwe vorm waarin Wim zijn bijdrage zal blijven leveren aan de dienstverlening.


Wim Blok